Silke (40 jr), ‘Ze konden ons vertellen waaróm Amber een achterstand heeft.’

‘Het was niet duidelijk wat de oorzaak was van Ambers taalachterstand.’

Al toen zij nog erg klein was maakten wij ons zorgen over de ontwikkeling van Amber. Zij maakte veel minder contact dan wij bij andere kinderen zagen en had een achterstand in haar spraakontwikkeling. Ze leert wel, wij zien soms écht vooruitgang, maar daarna kan de ontwikkeling weer een tijd stilstaan. Wij zijn ondertussen al bij zoveel instanties en hulpverleners geweest, maar er is niemand die ons kan vertellen wat er is.

‘Wij leerden hoe te reageren op haar soms onvoorspelbare gedrag.’

We hadden Amber ingeschreven bij de basisschool in de buurt, maar weten nu dat Amber meer persoonlijke aandacht nodig heeft in een kleine groep. Ons is verteld hoe wij Amber het best kunnen ondersteunen. Daardoor zijn wij niet langer op onszelf aangewezen en weten we om welke hulp wij moeten en kunnen vragen. Wij kunnen omgaan met Ambers achterstand en haar soms onvoorspelbare gedrag.

‘Bureau Jeugdzorg adviseerde ons het Diagnostiek & Observatieprogramma.’

Toen ze ons op het kinderdagverblijf vertelden dat Amber nog niet zo goed kon praten, zijn wij direct naar het inloopspreekuur bij het Centrum voor Jeugd en Gezin gegaan. Daar adviseerde ze logopedie om de achterstand aan te pakken. Na verschillende onderzoeken en net zoveel behandelingen was duidelijk dat Amber inderdaad een achterstand heeft én dat deze niet echt verminderde. Omdat opviel dat Amber moeilijk contact maakt werd ons het Diagnostiek & Observatieprogramma van Trajectum geadviseerd. Nu kon vast komen te staan of autisme misschien een rol speelde.

‘Ze konden ons uitleggen dat verder onderzoek echt nuttig was.’

Mijn man Dirk heeft Trajectum laten weten dat wij het erg moeilijk vonden wéér een onderzoekstraject te starten. Gelukkig merkten we dat daar veel begrip voor was. Samen keken we naar het doel dat werd nagestreefd met weer een serie tests en observaties. Wij raakten overtuigd van het belang en het nut.

‘Nu we een antwoord hebben, kunnen wij de juiste hulp vragen’

Afgesproken werd dat Amber 4 maanden naar de spelgroep zou gaan. Daar wordt ze tussen het spelen door opgehaald voor testjes. Samen wordt vervolgens bekeken welk gedrag wij thuis herkennen en hoe wij daarmee omgaan. Wij hebben nog steeds vragen, maar het is in ieder geval duidelijk dat Amber kenmerken van een autistische stoornis laat zien. Naast de taal- en spraakachterstand heeft zij een intelligentie als andere kinderen. Wel is nu duidelijk dat Amber moeilijk contact maakt. Ze leeft een beetje in haar eigen wereldje. Nu wij deze antwoorden hebben, kunnen we eindelijk de juiste hulp vragen. Wij leren omgaan met Ambers gedrag en achterstand en hebben daardoor al zoveel meer contact met haar.